Μετά το σοκ της πρεμιέρας με την άσχημη εμφάνιση κόντρα στον Πανιώνιο πρώτο μέλημα στο μυαλό όλων όσων αποτελούν την ομάδα αλλά και στον κόσμο ήταν να μην ξαναδούμε μια ανάλογη παρουσία και κόντρα στον ΟΦΗ. Ως ένα σημείο ο Μ.Κατσαβάκης και οι παίκτες του κατάφεραν να το πετύχουν δείχνοντας ιδιαίτερο πάθος, μαχητικότητα και ξεκάθαρη διάθεση να πάρουν τα ηνία του αγώνα από την αρχή.
Με καλά τρεξίματα, αρκετή πίεση στους αντιπάλους και πολλές "μπούκες" σχεδόν από το πρώτο σφύριγμα του αγώνα το πρώτο ημίχρονο ήταν παράσταση για έναν ρόλο. Όλα έδειχναν ότι αργά ή γρήγορα θα έρθει και το γκολ και δικαιολογημένα υπήρχε ένας διάχυτος ενθουσιασμός στην κερκίδα που ήδη είχε ξεχάσει την απογοητευτική εμφάνιση της Ν.Σμύρνης. Λίγο η έλλειψη ψυχραιμίας και καθαρού μυαλού στην τελική προσπάθεια, λίγο η συνήθης αφλογιστία του Καπετάνου, λίγο η ριμάδα η τύχη που δεν θέλει να μας κάνει το χατήρι και ο ΟΦΗ κατάφερε να πάει στα αποδυτήρια διατηρώντας ανέπαφη την εστία του. Και ενώ όλοι ελπίζαμε στην επανάληψη να συνεχίσει η ομάδα στους ίδιους ρυθμούς και να πετύχει το νικητήριο γκολ που δεν πέτυχε στο Α' ημίχρονο είδαμε ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι με τον ΟΦΗ να έχει κατοχή, να απειλεί και να αγγίζει μάλιστα το γκολ με το δοκάρι του Κουτσιανικούλη αλλά και την προσπάθεια του Παπάζογλου(που δημιούργησε αρκετά προβλήματα στην άμυνα μας) που σταμάτησε χάρη στην εντυπωσιακή απόκρουση του Διούδη. Η κούραση και η έλλειψη αξιόπιστων λύσεων από το πάγκο ανάγκασαν τον Μ.Κατσαβάκη να αρχίσει τις εσωτερικές αλλαγές και μεγάλο χρονικό διάστημα στο Β ημίχρονο η ομάδα να δείχνει έξω από τα νερά της. Παρόλα αυτά τόσο με μια από τις ελάχιστες καλές ενέργειες του μετριότατου Γιαννώτα ή και με την φάση του Καπετάνου στις καθυστερήσεις θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει το "τρίποντο" και να κοιτάμε το μέλλον πιο αισιόδοξα.
Μια νίκη που την θέλαμε πάρα πολύ γιατί όπως είπε και ο Κατσαβάκης πριν το παιχνίδι θα μας έδινε ηρεμία και αισιοδοξία για την μίνι προετοιμασία αυτές τις 2 εβδομάδες μέχρι την επόμενη αγωνιστική. Αντί για αυτό σχεδόν από το πουθενά ξεπήδησαν νέα προβλήματα με τον Κατσαβάκη να είναι εξοργισμένος με την συμπεριφορά του Βελλίδη ενώ και με τον Παπαστεργιανό που επίσης αποκλείστηκε από την αποστολή φαίνεται το πρόβλημα να έχει λυθεί. Εκεί λοιπόν που ευελπιστούσαμε να έρθει ο επιθετικός για να ολοκληρωθεί το ροστερ και να βρει η ομάδα την χημεία της ξαφνικά περιμένουμε με αγωνία να δούμε πως θα καταλήξει αυτό το νέο σήριαλ με πρωταγωνιστές τον προπονητή και 2 βασικότατους παίκτες της ομάδος. Ένα γεγονός που επισκιάζει σχεδόν ότι θετικό μπορούσαμε από την σημερινή ημέρα όπως την βελτιωμένη εικόνα της ομάδος, την θετική παρουσία του Κοέλιο αλλά και την θερμή συμπαράσταση του κόσμου. Όσοι βρέθηκαν σήμερα στο Κλ.Βικελίδης έδειξαν να έχουν καταλάβει ότι αυτά τα παιδιά θέλουν στήριξη και όχι γκρίνια. Το ΑΡΗ ΘΥΜΙΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ που ακούστηκε με την λήξη του αγώνα μόνο τυχαίο δεν ήταν. Ο κόσμος θα κάνει το καθήκον του όπως κάθε φορά. Καιρός να δούμε και αυτούς που έχουν αναλάβει κάποιες ευθύνες να σταματήσουν να κουράζουν με σπασμωδικές κινήσεις και να εφαρμόσουν επιτέλους ένα οργανωμένο πλάνο ώστε να βρει η ομάδα την ηρεμία της σε όλα τα επίπεδα. Μέχρι τότε υπομονή και ο Θεός μαζί μας...